INNERWORK
ΑΡΘΡΑ


ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ

Αισθάνομαι. Λειτουργούν οι αισθήσεις. Βλέπω, ακούω, γεύομαι, οσφραίνομαι, αγγίζω. Όλα αυτά είναι επίγνωση κάποιων πραγμάτων. Μαζί με αυτές τις εντυπώσεις ταυτόχρονα αναδύεται μέσα μου η αίσθηση ότι υπάρχω. Η αίσθηση της παρουσίας. Συνήθως αυτό το σιωπηλό και χωρίς σκέψεις “εγώ είμαι” επικαλύπτεται από ένα κυκεώνα άναρχων σκέψεων και συναισθημάτων. Αν όμως το εντοπίσουμε θα διαπιστώσουμε πως είναι συνυφασμένο με τις εντυπώσεις των αισθήσεων. Οι ίδιες οι εντυπώσεις των αισθήσεων είναι επίγνωση. Επίγνωση σχημάτων, χρωμάτων, ήχων κλπ. Το “εγώ είμαι” τις συνοδεύει σιωπηλά. Συνήθως υποβόσκει κάτω από το κατώφλι της άμεσης αντίληψής μας. Σε αυτή την περίπτωση λέμε ότι ζούμε σε έναν ύπνο εγρήγορσης.

Είναι άραγε η “πνευματικότητα” κάτι υπεράνω ή έξω από τις αισθήσεις; Δεν πιστεύω πλέον ότι για να γίνουμε πνευματικοί άνθρωποι πρέπει να ξεπεράσουμε τις αισθήσεις και το σώμα. Ή τα συναισθήματα, τις ορμές, τις ανάγκες, όλα τα ευχάριστα και τα δυσάρεστα του κόσμου της ύλης. Μάλλον πρέπει να βυθιστούμε μέσα τους, να τα ζήσουμε, να υποφέρουμε, να χαρούμε, όσο γίνεται όμως πιο συνειδητά, μη ξεχνώντας ποτέ το “εγώ είμαι”. Όχι μέσω της σκέψης, αλλά ως πραγματική αίσθηση. Αν το ξεχάσουμε θα βουλιάξουμε σε μια δίνη χωρίς όρια. Αν το “θυμόμαστε” η δίνη των αισθήσεων και του κόσμου στην οποία θα έχουμε βυθιστεί θα μας χαρίσει τα πολύτιμα δώρα της.

Ο ασκητισμός για παράδειγμα, ο οποίος επιχειρεί να “νεκρώσει” τις αισθήσεις, υπό το πρίσμα όλων των παραπάνω, δεν θα αυξήσει το επίπεδο της συνειδητότητάς μας αλλά θα το ελαττώσει. Εικόνες, γεύσεις, ήχοι, μυρωδιές, αφή, επιθυμίες, συναισθήματα, απολαύσεις, δυσκολίες, δυσάρεστες αισθήσεις, προκλήσεις, διαφόρων ειδών γήινα συναισθήματα, πρακτικές συνειδητοποιήσεις και εσωτερικές ηθικές συγκρούσεις. Όλα αυτά είναι εντυπώσεις, δηλαδή επιγνώσεις. Τι τους συμβαίνει; Μειώνονται. Θεωρούνται εχθροί. Είναι όμως συνειδητότητα. Πρέπει να τα ζήσουμε, να τα αισθανθούμε μέσα μας γιατί είναι συστατικά μέρη του ίδιου μας του εαυτού.

Πρέπει να βυθιστούμε στις αισθήσεις, στη ζωή, στα προβλήματά της, στις γεύσεις και στις μυρωδιές της, στα συναισθήματα και στα διλήμματά της, γιατί έτσι θα ωριμάσουμε. Δεν θα αναπτυχθούμε με τη δημιουργία απόστασης. Ας λάβουμε όμως υπόψη ότι ο παράγοντας που κάνει τη διαφορά ανάμεσα σε ένα έρμαιο των περιστάσεων και σε ένα συνειδητό άνθρωπο, είναι το να αισθάνεται κανείς το "εγώ είμαι” ουσιωδώς συνυφασμένο με το περιεχόμενο των αισθήσεων. Όχι να το φαντάζεται, αλλά να το βιώνει εμπράκτως. Αν δεν το νοιώθει τότε έχει απορροφηθεί και βρίσκεται σε ύπνο. Αν το νοιώθει τότε έχει κάποιο λόγο στα δρώμενα, έχει αποκτήσει ένα είδος αφυπνισμένης αυτοσυνείδησης.

Αγνοήστε όλες τις προτροπές για ασκητισμό, στερήσεις, καλλιέργεια “ιδανικών”, μάχη με την ύλη και την “αμαρτία”. Αυτά θα ελαττώσουν την επαφή μας με τον κόσμο στον οποίο ζούμε, θα προσθέσουν νοητικά φίλτρα απώθησης και συνεπώς θα αποδυναμώσουν τη συνειδητότητά μας. Το μόνο που χρειάζεται επί του προκειμένου είναι να εντοπίσουμε και να κρατήσουμε την προσοχή μας στο "εγώ είμαι", το οποίο ζει μέσα στα χρώματα, στα σχήματα, στις γεύσεις, στις οσμές, στις επαφές, στις σκέψεις και στα συναισθήματα, στη χαρά και στην ευτυχία μας, στις νευρώσεις, στα ένστικτα και στα απωθημένα μας. Η γη και οι αισθήσεις είναι η ρίζα. Μπορεί κανείς να φαντασθεί μια μορφή “πνευματικότητας” αποκομμένη από τις ρίζες και τους ζωτικούς χυμούς του όντος μας;