INNERWORK
ΑΡΘΡΑ


ΣΥΜΠΕΡΙΦΕΡΣΟΥ ΣΑΝ ΑΝΤΡΑΣ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!
Η επανάσταση των ανδρών

Ξεκινώντας, ας αποφύγουμε μια εκ του πονηρού παρεξήγηση. Δηλαδή, δήθεν, ένας άντρας πρέπει να παριστάνει τον σκληρό, τον άτρωτο, να είναι “μάτσο". Φυσικά δεν εννοώ κάτι τέτοιο. Αυτοί οι άνθρωποι είναι γελοιογραφίες ενός αρσενικού. Αυτός που διαθέτει ισχύ και υπευθυνότητα δεν έχει ανάγκη να παραστήσει κανέναν, ούτε και να αποκρύψει κάποια αδυναμία. Συμπεριφέρεται φυσιολογικά και σεμνά, ανάλογα με τη φύση του.

Το να είναι κανείς άντρας δεν σημαίνει αυταρχισμό, βια, φασισμό και σκληρότητα. Ούτε απαραίτητα σημαίνει ηρωισμό. Μπορεί να υπάρχει και θα υπάρχει, φόβος, αδυναμία, ευαισθησία και συναισθηματική νοημοσύνη. Από την άλλη πλευρά στις μέρες μας, η αρσενικότητα δέχεται μια πολυμέτωπη επίθεση, με το πρόσχημα της αντιμετώπισης όλων των παραπάνω ανάλγητων συμπεριφορών. Δεν είναι όμως έτσι τα πράγματα. Η αρσενικότητα σημαίνει υπευθυνότητα, αποφασιστικότητα, δυναμισμό και ικανότητα προστασίας των αδυνάτων. Δεν είναι ντροπή. Όλα αυτά είναι προσόντα.

Έχετε σκεφτεί ποτέ ότι ο άνθρωπος είναι παμφάγο ζώο; Δεν τρώει μόνο χόρτα και λαχανικά, αλλά και κρέας. Μπορεί να το μεταβολίσει, άσχετα αν είναι χορτοφάγος από επιλογή. Αυτό σημαίνει ότι ένα μέρος της φύσης του είναι αρπακτικό. Βέβαια, δεν είναι μόνο αυτό, επειδή είναι και φυτοφάγος ταυτόχρονα. Αλλά το παρόν θέμα μας δεν είναι η εξημερωμένη όψη, αλλά η σαρκοβόρα. Η τεστοστερόνη!

Σταμάτα να γίνεσαι γελοίος! Μην κλαψουρίζεις για τα προβλήματά σου, για τη μοίρα που σε χτύπησε, για όλη τη δυστυχία που σε κατατρύχει και για όλο αυτό το "δίκιο" που σε πνίγει. Για την κακή σου τύχη, για την ευθύνη που φέρει η κοινωνία για τη μιζέρια σου. Για το πως φταίνε οι άλλοι, οι γονείς σου, οι συγγενείς σου, τα παιδιά σου, οι φίλοι σου, η γυναίκα σου, η πεθερά σου, το αφεντικό σου, η κυβέρνηση, το σύστημα, ο διεθνής ιμπεριαλισμός, οι πολυεθνικές. Δεν σου αρέσουν αυτά που διαβάζεις; Τότε παρακάλα, σκύψε γενικώς. Γίνε ζητιάνος! Σκέψου όμως τι πρότυπο θα είσαι για τα παιδιά σου με όλα αυτά τα συνεχή παράπονα.

Και σταμάτα να φοβάσαι ακόμα και τη σκιά σου. Δώσε μια κλωτσιά στην τηλεόραση και στα δελτία ειδήσεων. Η λέξεις "φόβος", “ανησυχία", “κίνδυνος", έχουν γίνει πιο συχνές ακόμα και από το "και". Από την άλλη πλευρά φαντασιώνεσαι, σε ηδυπαθείς ονειρώξεις, ότι είσαι ένας απόγονος των ηρώων και των σοφών του παρελθόντος.

Τις τελευταίες δεκαετίες οι άντρες έχουν υποστεί μια ευνουχιστική πλύση εγκεφάλου. Να εκφράζεις τα συναισθήματά σου..., να δείχνεις τις ευαισθησίες σου..., να κλαις (και μάλιστα δημόσια)..., να είσαι τρυφερός στα όρια του γλοιώδους... Καλή είναι η ευαισθησία ασφαλώς, είναι μέρος της ανθρώπινης φύσης, όχι μόνο της γυναικείας αλλά και της ανδρικής. Στην περίπτωση ενός άντρα όμως προέχει ο δυναμισμός, η αυστηρότητα, η ισχύς. Δεν απαιτείται να μεταλλαχθεί σε γυναίκα. Υπάρχουν ήδη αρκετές γυναίκες και αυτές είναι ο μισός πληθυσμός της Γης. Χρειάζονται και οι άντρες.

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνει κανείς είναι να αναλάβει την ευθύνη της ζωής του και να συμπεριφέρεται με υπευθυνότητα. Να αποκτήσει λίγη αξιοπρέπεια και να σταματήσει τη γκρίνια, τις κλάψες και τα παρακάλια. Να σταματήσει να φοβάται τα πάντα και να είναι έτοιμος να αντιμετωπίσει προκλήσεις στη ζωή. Να ξεπεράσει δυσκολίες, χωρίς να αποδίδει συνεχώς τις ευθύνες στους άλλους. Ας αφήσει ήσυχο και τον εαυτό του. Δεν είναι θλιβερή η εικόνα ενός άντρα που μεμψιμοιρεί συνεχώς ότι δεν αξίζει τίποτα; Είναι το ίδιο γελοίος όπως ένας που κατηγορεί συνεχώς τους άλλους, παριστάνοντας το σπουδαίο.

Είσαι άντρας; Συμπεριφέρσου σαν άντρας. Άσε τις ψευτοευαισθησίες, τις ενοχές για την αρσενική ψυχοσύνθεσή σου και όλα αυτά της μόδας για το "εσωτερικό σου παιδί". Άλλη ιστορία κι αυτή. Βαφτίσαμε τη χαζομάρα "εσωτερικό παιδί" και τώρα πρέπει να την "αγκαλιάσουμε" κι από πάνω...

Απολαύστε την τεστοστερόνη σας! Μη ντρέπεστε γι’ αυτήν. Είναι μια υπέροχη ορμόνη. Γυμναστείτε και λίγο. Μην είστε πλαδαροί και αδύναμοι, στην ψυχή και στο σώμα. Ξεπεράστε την πλύση εγκεφάλου στην οποία η σύγχρονη, η όλο δήθεν "συναισθηματική νοημοσύνη” κοινωνία, σάς έχει υποβάλλει. Παραμερίστε τη "δικτατορία της υπερευαισθησίας" και χαρείτε την αδρεναλίνη σας.