INNERWORK
ΑΡΘΡΑ


ΕΝΑΣ ΑΠΛΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΑΥΞΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ

Γίνονται διάφορες συζητήσεις για το πως θα αυξήσουμε την ενέργειά μας. Εμπλουτισμένες φυσικά με μια μεγάλη δόση αφελών φαντασιώσεων και μάλιστα στο όνομα της “επιστήμης”. Όσοι έχουν έστω και στοιχειώδη γνώση των φυσικών επιστημών και είναι εξοικειωμένοι με τον επιστημονικό τρόπο σκέψης, δεν μπορούν παρά να χαράξουν στο πρόσωπό τους ένα γεμάτο νόημα μειδίαμα.

Δεν θα ασχοληθούμε με τέτοιες προσεγγίσεις αλλά θα κρατήσουμε τη συζήτηση μέσα στα όρια της λειτουργικότητας ενός ανθρώπου. Θα θεωρήσουμε ότι η “ενέργεια” είναι ένας παράγοντας που μπορεί, αν χρησιμοποιηθεί, να προκαλέσει μια μεταβολή και όχι κάτι το μεταφυσικά ασαφές. Συνεπώς η ισορροπημένη λειτουργικότητα ενός ανθρώπου μέσα στις απαιτήσεις τις καθημερινότητας και στις προκλήσεις της ζωής δεν είναι παρά έκφραση κάποιας ενέργειας. Θα σας προσγειώσω λίγο με ένα δυσάρεστο τρόπο στα γήινα. Είναι η σωστή χρήση των θερμίδων της διατροφής μας. Αυτή είναι η άμεση και απτή ενέργεια όσον αφορά τον οργανισμό μας. Οι θερμίδες!

Αν μπορώ να ανταπεξέλθω στις προκλήσεις της ζωής και του εαυτού μου, έχω ενέργεια. Αν δεν μπορώ, δεν έχω. Αν ένα αυτοκίνητο μπορεί να κινηθεί έχει ενέργεια, δηλαδή βενζίνη. Αν όμως δεν μπορεί να κινηθεί ή δεν έχει βενζίνη, είτε λόγω κάποιας μηχανικής βλάβης δεν τη χρησιμοποιεί.

Το ερώτημα όμως είναι: Μπορεί να λειτουργήσει ένας άνθρωπος ισορροπημένα; Αυτό το είδος συμμετοχής στη ζωή, δηλαδή το ισορροπημένο, απαιτεί περισσότερες δυνάμεις. Κάτι πέραν της απλής επιβίωσης όπου σερνόμαστε ασθμαίνοντας από τη γέννηση έως και το θάνατο, έρμαια του κάθε γεγονότος ή του κάθε τυχάρπαστου. Το μυστικό κατά τη γνώμη μου έγκειται στην εξοικονόμηση της ενέργειας σε πρώτη φάση και κατόπιν στην άρση των εμποδίων που διαταράσσουν τη φυσιολογική της εκδήλωση.

Θα αναφέρω έναν απλό και ίσως από τους πιο αποτελεσματικούς τρόπους για να διαφυλάξουμε την ενέργεια που κατασπαταλούμε ασκόπως και βουλιάζουμε στη μιζέρια. Ούτε τράκρα, ούτε διαλογισμοί, ούτε κρύσταλλοι και ανθοϊάματα, ούτε ενεργειακές ασκήσεις. Είναι απλούστατα ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΡΑΠΟΝΑ. Βαδίζουμε στη ζωή (να μια ποιητική εικόνα) στρέφοντας το βλέμμα μας δεξιά - αριστερά, ως ειδήμονες, παραπονούμενοι για τα πάντα. Αδιάκοπη κριτική και παράπονα. Το πεζοδρόμιο είναι σπασμένο, τι κάνει ο δήμαρχος; Γιατί τα παιδιά μου δεν με ακούνε; Γιατί η κοινωνία είναι κακιά; Γιατί εγώ είμαι κακός;… Και συνεχίζει ο νους μας σε αυτό το μοτίβο όλη μέρα, κάθε μέρα, όλη μας τη ζωή. Κριτική, παράπονα, γκρίνια. Είναι μια ατέρμονη κασέτα. Εσωτερικά, σε συζητήσεις, παντού. Για σκεφτείτε, τι ποσοστό των σκέψεων και των λόγων σας απασχολούνται με κριτική και παράπονα; Όχι μόνο ενάντια στους άλλους αλλά και ενάντια στον εαυτό μας. Τι είδους συναισθήματα πιστεύετε ότι γεννούν αυτές οι σκέψεις; Αν δεν το έχετε συνειδητοποιήσει κάθε σκέψη συνοδεύεται και από ένα εμφανές ή αφανές συναίσθημα. Αυτά είναι η διαρροή ενέργειας που μας ταλαιπωρεί.

Τι νόημα έχει να κάνουμε τις λεγόμενες ενεργειακές ασκήσεις, δίαιτες, γιόγκα, αναπνοές ή ό,τι άλλο μπορείτε να φανταστείτε, προκειμένου να αυξήσουμε την ενέργειά μας; Μια και μοναδική κριτική στην κυβέρνηση τη στιγμή που βλέπουμε ειδήσεις, αρκεί για να μας αδειάσει αυτοστιγμεί από όση ενέργεια εξασφαλίσαμε με όλα τα προηγούμενα. Προσέξτε! Δεν έχει καμία σημασία το πόσο δίκιο φανταζόμαστε ότι έχουμε. Δεν είναι θέμα δίκιου, είναι θέμα συναισθημάτων κριτικής και παραπόνων. Ανοίξτε μια τρύπα σε ένα βαρέλι και αυτό θα αδειάσει όσο “δίκιο” και αν έχετε, όσο “σπουδαίος” και αν είστε, όσο νερό και αν του ρίχνετε. Είναι νόμος της φύσης ο οποίος ουδόλως ασχολείται με το “δίκιο” σας. Με αυτό ασχολούμαστε μόνο εμείς στις ονειροφαντασίες μας.