INNERWORK
ΑΡΘΡΑ


ΠΟΙΟ ΔΡΟΜΟ ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΜΕ;

Αν μπορείς να διακρίνεις το κάθε βήμα του δρόμου που διανοίγεται μπροστά σου, να ξέρεις ότι δεν είναι αυτός ο δικός σου δρόμος. Τον δικό σου δρόμο τον δημιουργείς με κάθε βήμα που κάνεις. Αυτός είναι ο λόγος που είναι ο δικός σου δρόμος. Jozef Campbell.

Το ότι ισχυρίζεται κάποιος πως θέλει να δουλέψει με τον εαυτό του δεν σημαίνει ότι το εννοεί πραγματικά. Συνήθως υποκρύπτονται άλλα ανομολόγητα κίνητρα, κυρίως εξωτερικά και κοινότυπα. Το βασικό μοτίβο είναι κάτι σαν: Θέλω να εξαλείψω τις δυσάρεστες συνέπειες του εσφαλμένου τρόπου ζωής και σκέψης μου, ώστε να μπορώ απρόσκοπτα να συνεχίζω τα ίδια λάθη πιστεύοντας ότι αυτά θα επιφέρουν με ένα μαγικό τρόπο τα σωστά αποτελέσματα.

Όταν όμως μας απασχολεί η εις βάθος εργασία τότε εγείρεται το ερώτημα: Ποια μέθοδο να ακολουθήσω; Θα προτείνω κάτι το οποίο καταλαβαίνω εγώ προσωπικά, χωρίς όμως να ισχυρίζομαι πως είναι και ο μοναδικός τρόπος. Είναι απλά αυτό που συνάδει με την ιδιοσυγκρασία μου. Πιστεύω ότι μέσα στην απειροσύνη του Σύμπαντος, όλες οι δυνατότητες και όλες οι πιθανότητες είναι υπαρκτές. Όπως λένε, η φύση απεχθάνεται την επανάληψη.

ΚΑΜΙΑ ΜΕΘΟΔΟΣ, ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣ, ΚΑΜΙΑ ΟΡΓΑΝΩΣΗ, ΚΑΜΙΑ ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΑ. Μην ακολουθείτε “δασκάλους”, μη γίνεστε μέλη οργανώσεων, μην ενστερνίζεστε πνευματικές διδασκαλίες. Τίποτα απολύτως! Διαγράψτε τα όλα αυτά μονοκονδυλιά. Είναι οι δρόμοι κάποιων άλλων. Δεν έχει καμία σημασία πόσο εξελιγμένος είναι ένας άνθρωπος. Αν εμείς τον ακολουθήσουμε δεν είμαστε πλέον ο εαυτός μας και φυσικά δεν μπορούμε να γίνουμε ένα ακριβές φωτοαντίγραφο αυτουνού. Απλά γελοιοποιούμαστε.

Μόνο ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΔΡΟΜΟΣ έχει αξία. Και αυτόν θα τον βαδίσουμε όταν πιστέψουμε στον εαυτό μας και συνειδητοποιήσουμε ότι μέσα μας υπάρχουν όλα εκείνα τα εφόδια που απαιτούνται για να εργαστούμε εσωτερικά. Όσοι θελήσουν να τα αναζητήσουν έξω από τον εαυτό τους τούς εύχομαι καλή τύχη, αν και δεν νομίζω ότι θα την έχουν.

Και ο “δικός μας δρόμος”; Είναι ό,τι μας ενθουσιάζει! Το κάνουμε για όσο χρόνο όταν ξυπνώντας το πρωί είναι το πρώτο πράγμα που σκεφτόμαστε με ενθουσιασμό. Αν αυτό κάποια μέρα αντικατασταθεί με κάτι άλλο, τότε αυτό το άλλο είναι το επόμενο στάδιο του δρόμου μας. Έτσι λοιπόν ο δικός μας δρόμος μάς αποκαλύπτεται με αυτό τον τρόπο βήμα βήμα. Όχι με “προγράμματα σπουδών”, ή με ό,τι “πολιτικώς ορθό” προτείνει ο οποιοσδήποτε. Μας είναι άγνωστος, είναι ένα μυστήριο γεμάτο εκπλήξεις και ίσως κάποιες ανορθόδοξες πρακτικές.

Δεν έχει νόημα να πιέζουμε τον εαυτό μας προκειμένου να κάνουμε κάτι που αντιπαθούμε. Αν δεν εμφορούμαστε από ενθουσιασμό τότε ο δρόμος μας στη ζωή δεν είναι η εσωτερική εργασία. Ίσως είναι κάτι άλλο. Οικογένεια, παιδιά, σταδιοδρομία, διασκέδαση... (Φυσικά το ένα δεν αποκλείει το άλλο και η ύποπτη διασύνδεση που υπονοείται ανάμεσα στην πνευματικότητα, στον ασκητισμό και στις στερήσεις, διαδίδεται από ανθρώπους ψυχικά διαταραγμένους. Μην τους δίνετε καμία σημασία. Είναι άρρωστοι και χρειάζονται βοήθεια). Αν ο ενθουσιασμός λείπει από τη ζωή μας στα πάντα τότε έχουμε χαμηλή ενέργεια. Θα ζήσουμε μια άχρωμη ζωή και θα πεθάνουμε πικραμένοι. Ίσως έχετε ακούσει κάποιους να ισχυρίζονται ότι η πνευματικότητα, ο διαλογισμός, η εργασία με τον εαυτό μας, είναι για όλους. Δεν είμαι καθόλου βέβαιος γι’ αυτό.

Δεν θα ήθελα όμως να είμαι απόλυτος, γιατί πάντοτε καλό είναι να εξετάζουμε διάφορες πιθανότητες αλλάζοντας οπτικές γωνίες, ακόμα και αν αυτές δεν συμβαδίζουν με την ιδιοσυγκρασία μας. Όπως είπαμε η φύση αποφεύγει την επανάληψη. Δεν αποκλείεται λοιπόν, χωρίς να το γνωρίζω με βεβαιότητα, ο προσωπικός δρόμος ενός ανθρώπου να είναι το να ακολουθήσει το δρόμο κάποιου άλλου, όσο παράδοξο και αν ακούγεται αυτό. Να αντιγράψει έναν δάσκαλο, ή να γίνει ασκητής, ή να “λοβοτομηθεί” ακολουθώντας κάποια μικροαίρεση. Ίσως να γίνει χρηματιστής καίγοντας τον εγκέφαλό του με κοκαΐνη προκειμένου “να έχει αρκετή ενέργεια”. Ποιος ξέρει... αν αυτά είναι απαραίτητα μαθήματα στη δική του ζωή προκειμένου να απαλλαγεί από ορισμένες ψευδαισθήσεις, τι θα πούμε εμείς που τους κρίνουμε αφ’ υψηλού; Ποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι γνωρίζει τα μαθήματα που πρέπει να διδαχθεί στη ζωή κάποιος άλλος; Γνωρίζουμε άραγε τα δικά μας;

Διαβάστε την παρουσίαση ενός αποσπάσματος του Κάρλος Καστανέντα, από το βιβλίο του “Η Διδασκαλία του Δον Χουάν”.